Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Να υπερβούμε τα «νόμιμα όρια» δράσης της Αριστεράς

της Νάντιας Βαλαβάνη, από το Δρόμο της Αριστεράς, 22.05.10

Τον Μάρτιο, πριν την επέμβαση του μηχανισμού στήριξης (δανειστών και ευρώ), ΤΑ ΝΕΑ έγραφαν σε άρθρο σύνταξης: «Η Αριστερά αντιτίθεται στους κυβερνητικούς χειρισμούς για την υπέρβαση της κρίσης, αλλά δεν προκάλεσε -πέραν του "νομίμου"- γεγονότα λόγω των οποίων θα μπορούσαν να δημιουργηθούν εντάσεις και εικόνες που θα έφερναν αρνητικά σχόλια, όταν θα μεταδίδονταν  στο διεθνή χώρο.»

Η μεγαλύτερη πορεία της μεταπολίτευσης που ακολούθησε, σηματοδότησε την έναρξη της μετα-μεταπολίτευσης. δεν αναίρεσε, ωστόσο, την ουσία της παραπάνω διαπίστωσης: Αγωνιζόμενοι ενάντια σε έναν Αρμαγεδώνα που «κονταίνει» τη ζωή τής μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων, δεν υπερβήκαμε το «νόμιμο». Όλα ανεξαιρέτως τα τμήματα της πιζοσπαστικής Αριστεράς. Υπέρβαση του «νόμιμου» δε σημαίνει να βρεθούμε αντιμέτωποι με τζαμαρίες, αλλά:

Όλες οι δυνάμεις όλων ν' αφιερωθούν στη δημιοργία ενός μεγάλου μαζικού πολιτικού ενωτικού κινήματος. Εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου. Μαζικότερου απ' οτιδήποτε γνωρίσαμε. Γιατί και το μέγεθος της επίθεσης είναι πρωτόγνωρο. Πολιτικού, γιατί και οι σοβαρότερες οικονομικές διεκδικήσεις δεν πολιτικοποιούνται από μόνες τους. Και σήμερα, με την επιβολή αλληλοδιάδοχων «πακέτων μέτρων», δημιουργούνται συνθήκες που κάνουν αναγκαία την πάλη για ανατροπή της συνολικής πολιτικής που μετάτρεψε τη χώρα σε ιδιόμορφο προτεκτοράτο.

Χρειάζεται άρα ν' αποκτήσουμε πρόγραμμα με συνολικότερους άμεσους στόχους πάλης, που σήμερα δε διαθέτουμε. Ενώ η πραγματική κι όχι φαντασιακή, διεθνιστική διάσταση μιας ριζοσπαστικής αριστερής πολιτικής, γίνεται κρίσιμη.

Ενωτικό κίνημα -έστω και στη δράση- παρά τις διαφορές που (θα συνεχίσουν να) μας χωρίζουν, όσον αφορά την πολιτική Αριστερά. Ας κοιτάξουν όλοι τις διαθέσεις στον κόσμο τους. Στο ΣΥΡΙΖΑ, ας κοιταχτούμε με λίγη σοβαρότητα μεταξύ μας. Ενωτικό, όμως, πριν απ' όλα σημαίνει: Αντί ν' ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για το εξεγερσιακότερο λεξιλόγιο, να μιλήσουμε σε γλώσσα κατανοητή για την αναγκαιότητα και τις δυνατότητες της συλλογικής, συγκροτημένης αντίστασης σε ανθρώπους που δεν έχουν μάθει ν' αντιστέκονται και ν' αγωνίζονται, που δεν πιστεύουν σε λύσεις συλλογικές.

Ένας επιφανειακός αντικαπιταλισμός να μην οδηγήσει σε αδιέξοδες εκρήξεις ούτε σε εκδοχές εθνικοσοσιαλιστικής κοσμοθεώρησης. Ο προσανατολισμός σε μια πολιτιστική επανάσταση αναδείχνεται και γι' αυτό ως αναντίρρητη αναγκαιότητα.

Ό,τι κουρελιασμένες συλλογικότητες έχουν επιβιώσει από το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα και ό,τι νέο γεννιέται σήμερα, είναι αναντικατάστατα. Νέοι μαζικοί θεσμοί αλληλεγγύης, μέσα κι έξω απ' αυτά, να φροντίσουν έναν κόσμο που σε λίγο θα τρώει απ' τα σκουπίδια.

Θα καταφέρουμε, σήμερα, να υπερβούμε το «νόμιμο», δικό μας αλλά και των άλλων τμημάτων της Αριστεράς; Ή θα μείνουμε θεατές στο ερείπωμα της ζωής, με προοπτική γενεών, της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων;

η φωτό με τις ταμπέλες προς τα δυο πιο επικίνδυνα μονοπάτια του Κίλλινγκτον, Εκτός Ορίων και το Βιολί του διαβόλου, από τη Wikipedia με άδεια Creative Commons Attribution ShareAlike 3.0 License

Υ.Γ.  
ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΛΑΟΣ 
ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Οργισμένος, αποφασισμένος, απελπισμένος
ιδρωμένος, διψασμένος
για δικαιοσύνη κι ένα ποτήρι νερό παγωμένο
ταλαιπωρημένος
απ' τον καυτό ήλιο του μεσημεριού
και τη ζωή του
ανεμίζοντας γροθιές
και με φωνές βραχνές
φωνάζοντας συνθήματα -
πόσοι να καταλάβαιναν
πόσα από αυτά προμηνούσαν
την αυριανή φάση χειραγώγησής τους;-
ο λαός κατέβηκε στους δρόμους

Αυτοί που χρόνια πολλά
στους δρόμους προσπαθούσαν να τον κατεβάσουν
και τώρα ζούσαν παλεύοντας
για στόχους που δεν ξεπερνούσαν τον εαυτό τους
από τα πεζοδρόμια παρακολουθούσαν
με μάτια δακρυσμένα
αναποφάσιστοι
αν θα έπρεπε να κλάψουν 
ή να γελάσουν

Σεπτέμβρης 1992
Νάντια Βαλαβάνη, Η Μεγάλη Εποχή, εκδ. Ταξιδευτής

5 σχόλια:

  1. Ή έφαγες αργά χτες βράδυ ή κάνεις πολυ παρέα με τον Αλαβάνο!Α! πάρχει και μια τρίτη εκδοχή να έχεις μολυνθεί,σε πολύ μικρη ηλικία,από το μικρόβιο του "κολλιγιανισμου".
    Με πολλή αγάπη (κι ας μην το πιστεύεις)
    Ρήγισσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή μου Ρήγισσα, σε ποιον απευθύνεσαι?
    Σε πολύ μικρή ηλικία οργανὠθηκα και "παραμένω" στην ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ. Δεν κάνω καθόλου παρέα με τον Αλέκο Αλαβάνο, αν και με συγκινεί ο αυθορμητισμός του. Χθες βράδυ δεν έφαγα τίποτα, θα σ΄αγαπω για πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. 1.Μήπως άρπαξες το μικροβιο στο νηπιαγωγείο;
    2.Αυτο με τον "αυθορμητισμό" του Αλαβάνου...να το προσέξεις!!
    3.Σίγουρα δεν χλαπάκιασες χτες βράδυ;
    Μη θυμώσεις,σε πειράζω.

    Ρήγισσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στης κυρά Ζωής το νηπιαγωγείο άρπαξα μαγουλάδες, παίρνω ήδη αγωγή, αν εννοείς φαΐ 5 τυλιχτά με απ΄όλα είσαι γελασμένη, δεν θυμώνω...ποτέ, πότε και πού ακριβώς "Ρήγισσες";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σιγά μη βγάλουμε φόρα-παρτίδα στο διαδίκτυο τα αυστηρα πολιτικά μας δεδομένα και μάλιστα για τη συμμετοχη μας στην πιο τρομοκρατική πολιτικη νεολαία(τύφλα ναχει η 17 Νοέμβρη)!!
    Υ.Γ.Αν η Βαλαβάνη είναι ποιήτρια εγώ είμαι η στρουμφίτα!!
    Πολλά φιλιά
    Ρήγισσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή